PVC of polyvinylchloride, op de markt beter bekend als vinyl, is een thermoplastisch materiaal dat bestaat uit koolstof (43%) en chloor (57%). PVC is bovendien de derde meest gebruikte kunststofsoort ter wereld. Het zit in tassen, speelgoed, sportartikelen, flessen en behangpapier, om er maar een paar te noemen. In feite komt PVC op de tweede plaats na PET- en PP-kunststoffen als het gaat om het gebruik ervan in consumentenproducten. Het gemeenschappelijke kenmerk van PVC is dat de structuur broos is en de kleur natuurlijk wit is.
PVC zelf bestaat al heel lang sinds 1872. In de jaren twintig werd het een commercieel product, geproduceerd door de BF Goodrich Company. PVC-kunststof werd in deze periode vooral gebruikt in de bouwsector en bij de productie van bewegwijzering (straten, muren etc.) en onderdelen voor zorgapparatuur.
Er zijn twee hoofdtypen PVC: de eerste is een stijf, niet-geplastificeerd polymeer en de meer flexibele vorm van plastic die we zien in producten gemaakt door fabrikanten van PVC-decoratieve films. De flexibele PVC-vorm wordt gemaakt door het materiaal week te maken, waardoor het meer "buigt" door de toevoeging van diisononylftalaat (DINP) aan de structuur. Flexibel PVC wordt vaak gebruikt in de bouw, vooral als isolatie voor elektrische bedrading van plastic, vloeren en als vervanging voor plastic. Het hardere PVC wordt gebruikt voor de productie van buizen, frames en meer.
De populariteit van PVC bij de productie van consumentenproducten komt voort uit de relatief lage productiekosten, de goede weerstand tegen degradatie, de goede duurzaamheid en de uitstekende treksterkte omdat het van plastic is gemaakt. PVC is ook recyclebaar en heeft een harsidentificatiecode van 3.
PVC is een materiaal dat geclassificeerd is als thermoplastisch. Thermoplastisch is een term die beschrijft hoe dit specifieke plastic reageert op hitte. In het geval van PVC-materiaal reageert het op hitte (meestal rond de 100 graden Celsius) door vloeibaar te worden. Uiteraard varieert het smeltpunt van PVC ook afhankelijk van de additieven die in het productieproces worden gebruikt, aangezien sommige PVC-materialen een smeltpunt van ongeveer 260 graden Celsius hebben. Een belangrijk aspect van PVC en thermoplastische materialen in het algemeen is dat het opnieuw kan worden gesmolten, gekoeld en verwarmd zonder dat de kwaliteit van het materiaal op significante wijze wordt verminderd. Thermoplastische kunststoffen zijn niet brandbaar, maar smelten in vloeibare vorm, waardoor ze een geschikt materiaal zijn voor spuitgieten. Dit geeft PVC ook zijn zeer recyclebare eigenschappen.
